AKÇAABAT’TAN
GERİDEYİZ GERİDE
Tarihi binalar, evler, çeşmeler, Arnavut kaldırımlar, vesaire... Her nostalji severin aklında geçmişten kalan bir tınıdır. İyidir tarihi yapıtları korumak. En azından geçmişten gelen kimliğini ortaya çıkarır. Peki, korumak ve ihya etmekten ne anlarız biz? Nasıl olur tarihi bir yapıyı korumak? Şekli nedir, şemaili var mıdır? Tarihi yapılar konusunda en sorunlu memleket sanırım Akçaabat’tır.
Geçtiğimiz haftalarda bir Ortamahalle yoludur gidiyor ki, isyan eden muhalefet haklı. Bir tarihi mahallenin yok oluşunu izliyoruz gözlerimiz açık. Öncesinde bir fare tüneli yapmışlar orada; kim, niye, nasıl yaptı, hangi akla hizmet yaptı, bilen yok. Bilen olmadığı gibi soran yok, soran olmadığı sahip çıkan da yok.
Çeşmelerimiz var mesela Ortamalle’ye çıkarken ya da biraz daha yüksek mahallerde; neredeyse mezbelelik vaziyet almış. Kente yakışmaz bir durumda. Kente diyorum, sırıtmayın. Ne yani kent değil miyiz biz? Konseyimiz bile var bizim...
Şakası bir yana bana çok ilginç gelen bir durumu sizinle paylaşmak istiyorum. Buna istinaden cevabi yazılarınızı da beklerim. Akçaabat’ta merkezde tarihi bina ya da koruma kuruluna tescil edilmiş bina diye Kaymakamlık ve Kütüphane binaları yıkılamıyor. Merkez İlkokulu’nun tarihi binası var bir de. Dere yatağı üzerine kurulmuş Akçaabat İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü binası ve eski sinema salonu var. Bir de içinde birkaç birimin olduğu eski hastanene binası var.
Diyorum ki, bir irade ortaya koysalar ve Kaymakamlık, PTT Müdürlüğü, Türk Telekom, Akçaabat Belediyesi, Tarım Kredi müdürlüğü ve Milli Eğitim Müdürlüğü bu şehrin siluetini değiştirecek bir eser orya çıkarsalar. Altı komple otopark, üstü bu şehre hizmet binası olsa da oradaki o keşmekeşlik kalksa... Eee hani para diye seslenişinizi duyuyorum. Kaymakamlık binası ve kütüphanenin tadilat projeleri 5.000.000 TL (yazıyla beş milyon Türk Lirası) civarında. Bu yeni paraya göre yazılmış rakam. Eski paraya göre 5.000.000.000.000 (yazıyla beş trilyon) ediyor. Nasıl para bulunabiliyor muymuş? Elbette aradaki kadastro binasının yıkılıp tarihi diye gördüğümüz Kaymakamlık binasına yapıştırılması da söz konusu.
Bu şehre hizmet eden yetkin ve etkin ağabeyler, ablalar bunları görmüyor mu, görüyorlar da işlerine mi gelmiyor?
Yazıktır bu milletin parasına. Tasarruf bu değildir. Devlet malına sahip çıkmak bu değildir. Akçaabat’ı yeniden ihya edici projelerle bir silkinme dönemi geçirmemiz gerekiyor. Aksi bu şehre yerinden saydırmaktan ileri geçer bir tablo oluşturmayacaktır.
En büyük sorunlardan biri de Akçaabat’ta spor tesislerinin olmayışıdır. Koskoca belediyesi, onca ilden büyük durumu olan Akçaabat yaptığı spor turnuvasını bir halı saha kiralayarak icra ediyor. Kapalı spor salonu desen nizami saha yok. Yok, yok yok. Nereden konuşsak elimizde kalıyor. Nereye baksak eksik.
Umudumuz yeni yöneticilerin bu durumları görüp acilen tedbir alması. Kısıtlı bütçelerle har vurulup harman savrulmadan ortaya eserler çıkarmasıdır. Gerisi mi? Gerisi iyilik, sağlık be iki gözüm. Daha ne olsun.
Esen kalın...