KÖŞE BUCAK
Mehmet Salih KÖSE
Eğitim Uzmanı
ŞEHİRLER BÜYÜRKEN
Şehirler büyürken çok değerimiz kayboluyor çok. Ananeler, gelenekler, görenekler, örfler, adetler şehirlerde yitik şimdi. Şehirler büyürken sevgiler küçülüyor, dostluklar kayboluyor daracık sokaklarda. Yemekler “fast-food”laşıyor. Bakır tencerelerin sahanların yerini alıyor porselen tabaklar.
Şehirler büyürken misafirlikler azalıyor veya şekil değiştiriyor. Sohbet, muhabbetin yerini alıyor akıllı telefonlar. Dostlar uzaklaşıyor birbirinden, mahalle kültürü ölüyor. Kaotik, suni mahalleler doğuyor. Ne kitap konuşuluyor, ne sinema, ne tiyatro, ne de maç. Evler birbirinden uzakta, dostlar aynı şehirde gurbet yaşamı içinde.
Şehirler büyürken sevgi küçülüyor. Gülümseme yok, selamlaşma yok. Anıları paylaşma yok. Zaman geliyor kayboluyor insanlar. Yalnızlık kader oluyor adeta. Cenazeler bile evlere gelmiyor artık.
Şehirler büyüyünce bir haller oluyor bizlere. Uluslar arası yemek evlerinden besleniyor, küresel terzilerden giyiniyoruz. Her tarafımızı küresellik kaplamış, her taraf yabancı. Diller yabancı, levhalar yabancı, reklamlar yabancı... Yabancı markalar, yabancı bankalar, sigortalar. Kültürel işgal orduları istila etmiş büyüyen kentleri. Kültür emperyalizmi şarkılarla türkülerle giriyor binalara, evlere. İnsanımız bile birbirine yabancılaşıyor büyüyen şehirlerde.
Çocuk anneyi, anne büyük anneyi anlamıyor büyük şehirlerde. Çünkü şekil yabancı, duygu yabancı Büyüyen şehirlerde bilginin yerini hızlı olarak alıyor cehalet. Aynı kelimeleri farklı anlamlarda kullanıyoruz.
Sayısaldan, at yarışından, lotodan, iddiadan kısa zamanda zengin olacağımızı düşünüyoruz. Şapkadan tavşan çıkaran sihirbaz oluyor, bakırı altına çevirmek istiyoruz.
Şehirler büyürken hayallerimiz kayboluyor, umutlarımız tükeniyor. Her gün farklı heveslerle uyanıyoruz uykumuzdan ama hiç planımız olmuyor o gün için. Şehirler büyürken insanlar küçülüyor. Eziliyor büzülüyor, her dakika bir başka şekle bürünüyor ki soytarılar yanlarında halt etmiş. Her yüzde ayrı bir maske, yalan dillere egemen.
Şehirler büyürken, küçük bir odada cep telefonlarına sığınıyor insanlar. Sesimiz kayboluyor, yok oluyor gülümsemeler, hal hatır sormalar. Bir mesaj atmak yeterli oluyor.
Güzeli seçenler, geleneklere bağlı olanlar, dost arayanlar, gönlü sevgiden, yolu güzellikten geçenler kaçın kurtarın kendinizi şehriniz büyümeden.