AKÇAABAT’TAN
Cengiz Bölükbaşı
Trafik. Güney Çevre Yolu açılana kadar bu sorunu ortadan kaldırmak için gerçek bir gayret var mı, inanın bilmiyorum. Ancak bu olağandışı trafiği daha bahar aylarında kaldıramayan şehrin, yaz aylarındaki halini düşünmek bile istemiyorum. Bu gidişle yaz tatili için Orta Afrika’ya gitmemiz gerekecek. Duyduğuma göre Malawi’de trafik sorunu yokmuş, yakın dostlarım tavsiye ediyor!
Şaka bir yana, bir zamanlar Yaylacık Mahallesi’nden, Millet Bahçesi bitiminden hemen sonra başlayacak bir viyadük projesi vardı. Bu artık şehrin olmazsa olmazıdır. Aksi takdirde, dinlenmek isteyenlerin ve tatilcilerin yeri olması gereken sahil şeridi, ana trafiğin yükünü taşımak zorunda kalacak. Bu da ne yazık ki güzelim sahillerimizi katletmekten başka bir işe yaramayacak.
Bir de Söğütlü’deki kaldırım sorunumuz var. Akçaabat sahil kesimindeki kaldırımlara sözüm yok ama Söğütlü’de yapılanlar ancak bu kadar berbat olabilirdi. Üstelik esnaf için hiçbir düzenleme yok; tabii hatırı sayılır, zengin bir tanıdığınız yoksa...
Bakıyorsunuz adamın lastikçi dükkânı var, Karayolları mühendisleri giriş veremiyor. Neden? "Efendim proje böyle!" Ama az ileride bir zincir mağazaya kapı açılmış. Orasının "şeyi şeyden daha şey" diyerek lafı dolandırmaya çalışıyorlar. Bu projeler halkın beğenisine sunulmadan, itirazlar dinlenmeden "yaptım oldu" mantığıyla ilerliyor. Bu anlayış kârdan çok zarar getiriyor ve o zarar yine bizim cebimizden çıkıyor. İşlerin yavaş ilerlemesi de cabası. Üç vardiya çalışılıp bu işler bir an önce bitirilse kim ne kaybeder?
Bu sorunların temeli sadece iktidar da değil. Muhalefet partileri de "el ense" yapmış, keyfinde. Kendi kentlerini ilgilendirmeyen genel merkez sorunlarını dert edinmek üzere programlanmışlar sanki. Güler misin, ağlar mısın?
Bu hafta Sebat Gençlik’in berabere kalmasıyla şehrin homurdandığını duyar gibi oldum. Sebat Gençlik Spor Kulübü Başkanı Atalay Armutçu ile yakın zamanda "Tershane" programı için bir mülakat planlıyorum. Şimdiden buraya not düşeyim: 2. Lig Sebat Gençlik’e hayırlı olsun!
Bu kadar başarıya rağmen şehirde bir tek bayrak dahi asılmadı. Haftaya ilkini bizzat ben asacağım. Herkes başarıyı paylaşmak için kaf dağının ardında bekliyor; başarı gelince hepsi "en Sebatlı" olarak geri dönecek. Ama gün, elini taşın altına koyma günüdür.